Norweski portal
Napiszesz do nas?
*
*
*
* *pole obowiązkowe
Zapisz mnie do newslettera
Norweski portal
Norweski portal
Reklama
Chcę otrzymać maksymalny zwrot podatku za 2017 rok!
Firma

Powrót
Sztuki walki
Fiordy

PARKI NARODOWE W NORWEGII

Norweskie Parki Narodowe

Parki Narodowe zostały utworzone z myślą o ochronie naturalnego bogactwa. Parki oferują różnorodne krajobrazy oraz szeroki wachlarz atrakcji
W Norwegii utworzono 44 Parki Narodowe. Większość z nich przygotowana jest do działalności turystycznej – posiada ścieżki i szklaki, a także noclegi w postaci pola kempingowego. Jednakże, na terenach chronionych gdzie liczba odwiedzających turystów jest ograniczona trudno o nocleg.
Około 85 % powierzchni norweskich parków narodowych zajmują góry. Krajobraz górski kształtuje się od bezkresnych, łagodnie pnących się w górę płaskowyżów, aż po ostre szczyty, wąwozy i lodowce.
Poniżej przedstawiono listę norweskich paków narodowych.
Norwegia kontynentalna
• Blåfjella-Skjækerfjella
• Breheimen
• Dovrefjell-Sunndalsfjella
• Femundsmarka
• Folgefonna
• Forollhogna
• Fulufjellet
• Færder
• Gutulia
• Hallingskarvet
• Hardangervidda
• Jostedalsbreen
• Junkerdal
• Láhko
• Langsua
• Lierne
• Lomsdal-Visten
• Møysalen
• Rago
• Reinheimen
• Reisa
• Rohkunborri
• Rondane
• Saltfjellet-Svartisen
• Seiland
• Sjunkhatten
• Skarvan og Roltdalen
• Stabbursdalen
• Varangerhalvøya
• Ytre Hvaler
• Øvre Anárjohka
• Øvre Dividal
• Øvre Pasvik
• Ånderdalen

Spis Parków Narodowych

Park Narodowy Blåfjella-Skjækerfjella
Park Blåfjella-Skjækerfjella jest jednym z największych obszarów dzikiej przyrody w Norwegii.
Blåfjella – Skjækerfjella Narodowy Park jest jednym z największych parków narodowych w Norwegii. Obszar ten znany jest za to jest wiele gatunków zagrożonych (Bears – Ursus arctos, Wolverine – gulo Gulo, wilka i rysia).
Park jest znany jako miejsce, w którym został po raz pierwszy sprowadzony świerk do Norwegii. Istnieje duże zróżnicowanie przyrody. Florę na terenach nadbrzeżnych, jak i śródlądowych obejmują typowe gatunki roślin i alpejskie.
W parku zaobserowano łącznie 28 gatunków ssaków i wiele gatunków ptaków. Można tutaj spotkać lisa polarnego, a także duże drapieżniki m.in.: niedźwiedź brunatny, ryś, rosomak i szary wilk występujące w kontynentalnej Norwegii. Istnieją tutaj również trzy gatunki jeleni, obecnie: łosie, sarny, jelenie. W sąsiedztwie parku Blåfjella – Skjækerfjella znajdują się również inne parki/rezerwaty takie jak: Arvasslia Rezerwat przyrody, Berglimyra i Klumplifjellet Rezerwat przyrody, Gaundalsmyra Rezerwat przyrody i Storfloa Nature Reserve.

Park Narodowy Breheimen

Breheimen Park Narodowy (norweski: Breheimen Nasjonalpark) jest Parkiem Narodowym, który został utworzony w 2009 roku. Park znajduje się w gminach Skjåk i Lom w Oppland
w Luster w Sogn og Fjordane, Norwegia. Park obejmuje 1671 kilometrów kwadratowych.
Park jest otoczony trzema innymi Parkami Narodowymi: Park Narodowy Jostedalsbreen, Park Narodowy Jotunheimen, Park Narodowy i Reinheimen.
Park obejmuje również pasma gór takich jak: Hestbreapiggan, Tverrådalskyrkja i Holåtinden jak również lodowce Harbardsbreen, Spørteggbreen i Holåbreen
Przyroda w Breheimen National Park kształtuje się od zielonych dolin i szczytach gór do rzek.
i lodowców strumieniowych. Obszar ten jest podłączony do Parku Narodowego Jostedalsbreen i oferuje dobre warunki do uprawiania turystyki pieszej, jazdy na nartach,wspinaczki i wycieczki na szczyt gór.
W Breheimen Parku można również znaleźć pozostałości dziedzictwa kulturowego sprzed 6000 tys lat. Ponadto obszar chroni zagrożone gatunki ptaków i roślin.

Park Narodowy Dovrefjell-Sunndalsfjella

Park Narodowy Dovrefjell-Sunndalsfjella leży niedaleko parków Jotunheimen i Rondane
na granicy prowincji Hedmark i Oppland w środkowej części Norwegii (niedaleko Trondheim). Jest jednym z pierwszych parków załozonych na początku XIX wieku (pierwsze wzmianki o ochronie tego terenu pochodzą z 1814). Obejmuje góry Dovre (najwyższy punk parku liczy 2286m.) z unikalną rzeźbą polodowcową. Florę parku tworzą bardzo rzadkie okazy: Firletka alpejska i endemiczna Bylica norweska. Z fauny najbardziej znana jest jedyna europejska populacja piżmowoła. Pierwsze osobniki sprowadzono tu w 1930. Wyginęły one 10 lat później. W 1950 podjęto kolejną próbę aklimatyzacji tego gatunku w Norwegii, tym razem się powiodło. Obecnie żyje tam ok. 50 sztuk. Piżmowół w parku nie ma naturalnych wrogów, jedynym zagrożeniem są zbyt wysokie śniegi uniemożliwiające zwierzętom dotarcie do pokarmu i gwałtowne burze. Okazy można oglądać jedynie podczas specjalnych, organizowanych przez władzę parku wycieczek.

Park Narodowy Folgefonna

Folgefonna to określenie dla trzech lodowców w parku (Nordre Folgefonna, Midtre Folgefonna i Folgefonnas) Søndre. Folgefonna jest trzecim co do wielkości lodowcem w Norwegii. Prawdopodobnie osiąga maksymalną grubość 300 do 400 metrów (980 stóp) do 1310. Jego najwyższy punkt znajduje się 1662 metrów (5453 stóp) nad poziomem morza, uważa się, że jest to jedno z najbardziej mokrych miejsc w Norwegii, roczne opady wynoszą około 5500 mm.
Park Folgefonna powstał w 1833 roku. Wielkość jego obszaru wynosi okolo 200 kilometrów kwadratowych. Charakteryzuje się bogactwem wspaniałych krajobrazów; m.in. piękna dolina polodowcowa.

Park Narodowy Forollhogna

Forollhogna to park narodowy w powiatach Sør-Trøndelag i Hedmark, Norwegia. Forollhogna (lub Forelhogna) Park obejmuje bogate życie roślinne i jednym z naturalnych środowisch dzikich reniferów. Park położony jest na terenie gmin Kvikne, Tynset, Tolga i Os w Hedmark i Holtålen, Midtre Gauldal i Rennebu w Sør-Trøndelag.
Krajobraz Forollhogna składa się z dużych obszarów alpejskich; ładogne stoki, doliny, bojnej górskiej roślinności a takżne można tu spotkać wiele gatunków zwierząt zamieszkujących tutejsze tereny.

Park Narodowy Fulufjellet
Fulufjellet Park Narodowy to nieprzerwany teren lasów i gór. W parku narodowym Fulufjell typowymi górami są płaskowyże stanowiące granicę pomiędzy Norwegią a Szwecją. Można tutaj zobaczyć wiele dziedzictwa kulturowego. Najstarsze osady z epoki kamienia i ślady wczesnego rolnictwa w powiecie Istnieje możliwość łowienia ryb.

Park Narodowy Gutulia

Park Narodowy Gutulia to najmniejszy park w Norwegii. Krajobraz składa się z jeziora i dziewiczych lasów, zdominowanych przez świerk, sosnę i brzozę. Ze względu na klimat, wzrost jest powolny, a wiele świerków ma setki lat. Jest tylko jedna wyraźna ścieżka przez park. Gutulia leży blisko Femundsmarka Parku Narodowego chronionych obszarów na szwedzkiej stronie granicy.

Park Narodowy Hallingskarvet

Jest to park narodowy położony w środkowej Norwegii, który został ustanowiony przez rząd w dniu 22 grudnia 2006 roku. Park znajduje się w gminach Hol (Buskerud hrabstwo), Ulvik (hrabstwo), Hordaland i Aurland (Sogn og Fjordane hrabstwo). Park ten obejmuje płaskowyż Hallingskarv oraz obszarów górskich w kierunku zachodnim. Obejmuje lodowiec Vargebreen oraz doliny Såtedalen, Lengjedalen, Ynglesdalen i części Raggsteindalen.
Powierzchnia parku narodowego to 450 kilometrów kwadratowych. Najwyższy punkt w parku narodowym jest Folarskardnuten która osiąga elewacji 1933 metrów (6342 stóp) nad poziomem morza.
Krajobraz parku Hallingskarvet został ukształtowany przez wiele epok lodowcowych. Park przedstawia geologiczną historię gatunków zwierzat żyjących tam. Park Obejmuej obszary o szczególnej wartości, które są domem dla gatunków zagrożonych lub narażonych na wyginięcie zwierząt, takich jak Draba cacuminum (whitlow trawy) i Botrychium lanceolatum (lanca liści grapefern).
Utworzono linię kolejową Bergensbanen, która biegnie wzdłuż południowej granicy parku. Linia ta jest utworzona specjalnie dla turystów zwiedzających Park.

Park Narodowy Hardangervidda

Park ten leży na południu kraju. Zajmuje 342200 ha, utworzony został w 1970. Obejmuje otwarty, bezleśny teren płaskowyżu utworzonego przez lodowiec, wraz z pasmami niewysokich gór. W parku chroniony jest głównie unikatowy krajobraz i elementy przyrody nieożywionej. występujące gatunki zwierząt to: puchacz śnieżny, renifer, bóbr europejski. Do Rzadkie rośliny to: pełnik europejski, niezapominajka alpejska, goryczka polna.

Park Narodowy Jostedalsbreen

Park Narodowy Jostedalsbreen,obejmuje największy lodowiec na kontynencie europejskim, Jostedalsbreen. Park został utworzony na mocy dekretu królewskiego w dniu 25 października 1991 roku, a następnie w 1998 roku został powiększony o tereny znajdujące się na północnym zachodzie od Jostedalsbreen. Park obejmuje obecnie 1310 kilometrów kwadratowych, a lodowce pokrywają około 800 kilometrów kwadratowych.
Park położony jest na terenie gmin Luster, Balestrand, Jølster, Sogndal, Gloppen, Førde i Stryn. Istnieją trzy muzea, a także centra odwiedzających:Breheimsenteret w Jostedal, Jostedalsbreen nasjonalparksenter w Oppstryn (Stryn) i Norsk bremuseum w Fjærland

Park Narodowy Junkerdal
Park ten znajduje się w gminach Saltdal i Fauske w okręgu Nordland, ciągnie się wzdłuż granicy ze Szwecją, a jego powierzchnia wynosi 682 kilometrów kwadratowych. Park został utworzony w 2004 roku. graniczy z rezerwatem przyrody Junkerdalsura.
Park jest znany ze zróżnicowanej flory. Park odznacza się dużą liczbą gatunków arktycznych, alpejskich roślin. Rzadkie gatunki roślin spotykane w parku to: arnika alpejskia (Arnica angustifolia), biała Arctic górskich Heather (Cassiope tetragona). Razdko występująca w Skandynawii biała góra skalnica (Saxifraga paniculata) znajduje się tylko w trzech miejscach w Norwegii m.in. w parku Junkerdal. Do zwierząt żyjących w parku można zaliczyć: rosomaki, rysie i niedźwiedzie brunatne. Łosie i renifery są również powszechne w okolicy parku.

Park Narodowy Láhko
Park Narodowy Láhko obejmuje gminy takie jak: Gildeskål, Meløy i Beiarn. Park zawiera unikalne cechy geologiczne, takie jak jaskinie i ukształtowania krasowe terenu. Park został utworzony w grudniu 2012 roku i zajmuje powierzchnię 188 km2.
Park Narodowy Láhko jest ważnym siedliskiem wiele gatunków m.in. kaczki, ptaki brodzące, ptaki drapieżne.
Flora naturalna parku obejmuje Ponad 200 gatunków roślin. Znaczna część parku jest górzysta (również góry wapienne) i pokryta górskimi wrzosowiskami. W parku znajduje się niewielki obszar pokryty drzewami m.in. brzoza, jarzębina i wierzba.

Park Narodowy Langsua
Park Narodowy Langsua został założony w 2011 roku. Na powierzchnię parku składa się 537,1 kilometrów kwadratowych. Znajduje się w hrabstwie Oppland i obejmuje części gmin Øystre Slidre, Nord – Aurdal, Nordre Lądowych Gausdal, Sør – Fron Nord- Fron.
Okolica jest idealna dla miłośników naturalnej przyrody, myśliwych, wędkarzy, miłośników turystyki pieszej i narciarstwa. Przygotowane są trasy biegowe oraz narciarskie dostępne w okresie zimowym, a latem Goście mogą korzystać z sieci oznakowanych, jak i nieoznakowanych szlaków.

Park Narodowy Lierne
Lierne Park Narodowy leży w gminie Lierne w okręgu Nord-Trøndelag. Park został utworzony w dniu 17 grudnia 2004 roku. Park zajmuje 333 kilometrów kwadratowych ziemi wzdłuż granicy ze Szwecją.
Teren Parku zdominowany przez górzyste regiony, a także kilka szczytów powyżej 1000 metrów (3300 stóp) m.n.p.m, z których najwyższy jest Hestkjøltopp (4560 m.n.p.m 1390 stóp). Istnieje wiele obszarów podmokłych, bagien i lasów. Zwierzęta zamieszkujące park to: rysie, niedźwiedzie, rosomaków i dzikie ptactwo. Można spotkać tu rzadkiego lisa polarnego. Znaczna część ziemi została ukształtowana podczas ostatniej epoki lodowcowej.

Park Narodowy Lomsdal-Visten

Został założony w dniu 26 czerwca 2009 roku. Park na całym obszarze 1102 kilometrów kwadratowych jest chroniony. Znajduje się on w okręgu Nordland i obejmuje części gmin Brønnøy, Vevelstad, Grane i Vefsn.
Krajobraz zdominowany jest przez ogromną różnorodność terenu, flory i rzek. Są strome fiordy z lasów liściastych, iglastych, tereny górskie i alpejskie szczyty. Bogata i zróżnicowana geologia: tereny krasowe jaskinie, podziemne z rzek, łuki była kolejnym powodem do ochrony całego obszaru Parku.

Park Narodowy Møysalen

Park Narodowy Møysalen położony jest na wyspie Hinnøya w okręgu Nordland. Park został utworzony w 2003 roku w celu zachowania niezakłóconego, alpinistycznego krajobrazu. Najwyższy punkt parku znajduje się na wysokości 1262 metrów (4140 stóp)m.n.p.m.
Jest jednym z niewielu Parków Narodowych w Norwegii gdzie zachowano naturalną geologię i florę. Park obejmuje także obszary brzozowych lasów, wiele torfowisk i bagnien.
Strome góry i bogate naturalne środowisko zapewniają dobre tereny łowieckie dla wielu gatunków ptaków drapieżnych, w tym bielika, orła przedniego oraz sokoła wędrownego.

Park Narodowy Rago

Rago Park Narodowy położony jest w gminie Sørfold w okręgu Nordland. Jego obszar wynosi 171 kilometrów kwadratowych. Park leży na wschód od trasy europejskiej E06, około 10 km na północny wschód od miejscowości Straumen. Park został utworzony w dniu 22 stycznia 1971 roku.
Rago graniczy z Parkiem Narodowym Padjelanta w Szwecji, która z kolei graniczy z dwoma innymi parkami co daje łącznie 5700km obszarów chronionych – jest to największy obszar chroniony w Europie.
Jeziora Storskogvatnet i Litlverivatnet leżą na terenie parku. Istnieje kilka lodowców w południowo-wschodniej części parku. Rago Park Narodowy nie jest bogaty w roślinność z powodu surowego klimatu. Zalesione obszary składają się głównie z drewna sosnowego.

Park Narodowy Reinheimen

Reinheimen Park Narodowy powstała w 2006 roku Park składa się z 1969 kilometrów kwadratowych, ciągłe chronionych obszarach górskich. Znajduje się w More og Romsdal i Oppland powiatów w Fiordy Zachodnie. Park obejmuje części gmin Lesja, Skjåk, Vågå, Lom, Norddal i Rauma. Park składa się z dużej części pasma górskiego Tafjordfjella oraz siedliska reniferów w północnej części doliny Ottadalen.
Park jest jednym z największych obszarów dzikiej przyrody w południowej Norwegii, w tym dzikich reniferów, rosomaków, złote orły, sokoły Gyr. Park składa się z wielu gór i dolin. Najwyższy szczyt wynosi ponad 2000 metrów (6600 stóp) nad poziomem morza. Krajobraz w Reinheimen jest bardzo zróżnicowany. W kierunku wschodnim, teren jest bardziej łagodnie opadający, występują rówież płaskowyże. Rzeki przepływające przez Park to: Istra, Rauma, Lora, Finna / Skjerva, Valldøla i Tora / Føysa, mają swoje źródła w Reinheimen.

Park Narodowy Reisa

Reisa Park Narodowy znajduję się w Nordreisa. Park ten powstał na mocy dekretu królewskiego w dniu 28 listopada 1986 roku. Turyści zwiedzający park mogą dostrzec drapieżniki takie jak: myszołów, orzeł, pustułki. Można tu również spotkać niedziedzia brunatnego i lisa polarnego.
Charakterystycznym karjobrazem parku są wodospady kaskadowe do dolin i wąwozów. Wodospad Mollisfossen jest jednym z bardziej spektakularnych upadków na 269 metrów (883 stóp) wysokości.

Park Narodowy Rohkunborri
Rohkunborri Park Narodowy znajduje się w Troms w Norwegii. Został utworzony w 2011 roku. Park składa się z 571 kilometrów kwadratowych a obszar chroniony znajduje się w miejscowości Bardu wzdłuż granicy ze Szwecją, około 30 kilometrów (19 mil) na południowy wschód od Setermoen i około 50 km (31 mil) na północny wschód od Narwiku.
Park obejmuje części Sørdalen dolinie (kanion), dużego jeziora Geavdnjajávri i góry Rohkunborri, a także jeziora Altevatnet i Leinavatnet, oba znajdują się na północ od granicy parku.
Park jest domem dla niedźwiedzi brunatnych, rosomaków i rysi, jak i również dla sowy śnieżnej, Gyrfalconów i reniferów.

Park Narodowy Rondane

Rondane Park Narodowy to najstarszy park narodowy Norwegii, założony 21 grudnia 1962. Na terenie Parku znajduje się wiele szczytów o wysokości powyżej 2000 m – najwyższy szczyt- Rondslottet (2178 m n.p.m.).
W 2003 roku rozszerzono obszar parku, który wynosi teraz 963 km² na terenie Oppland i Hedmark. W najbliższym sąsiedztwie znajduje się największy park narodowy Norwegii położony w łańcuchu górskim Jotunheimen.
Rondane jest jednym z niewielu miejsc w Skandynawii i Europie, gdzie żyją dzikie renifery. Dyrekcja Gospodarki Zasobami Naturalnymi uważa Rondane jako „szczególnie ważne miejsce życia rodziny dzikich reniferów”. Szacuje się, że około 2000 do 4000 reniferów żyje w Rondane i pobliskiej okolicy Dovre.

Park Narodowy Saltfjellet – Svartisen

Saltfjellet – Svartisen National Park mieści się w okręgu Nordland w Norwegii. Obejmuje gminy takie jak:Beiarn, Meløy, Rana, Rødøy, Saltdal i Bodø.
Jest on jednym z największych parków narodowych w Norwegii. Jest to również jeden z najbardziej zróżnicowanych terenów przyrodniczych ponieważ obejmuje zarówno formacje alpejskie, lodowce, jak i płaskowyże oraz doliny. Park narodowy obejmuje części pasma górskiego Saltfjellet. Lodowiec Svartisen jstanowi cetralną część parku.

Park Narodowy Seiland
Seiland Park Narodowy leży w gminach Alta, Hammerfest i Kvalsund w regionie Finnmark, w Norwegii. W parku znajdują się dwa lodowce: Seilandsjøkelen i Nordmannsjøkelen, są to najbardziej wysunięte na północ lodowce w Skandynawii. Najwyższym punktem parku jest góra Seilandstuva – 1078 metrów (3537 stóp) wysokości. Morze (głównie fiordy) stanowi 9,6 kilometrów kwadratowych powierzchni parku, w tym Nordefjorden, Sørefjorden i Flaskefjorden.

Park Narodowy Sjunkhatten
Sjunkhatten Park Narodowy założony został w 2010 roku. Na park składa się z 417,5 kilometrów kwadratowych obszaru chronionego, w tym 39,8 kilometrów kwadratowych obszaru morski. Znajduje się on w okręgu Nordland w Norwegii, i obejmuje części gmin Bodø Fauske i Sørfold. Park obejmuje lodowiec, jaskinie i fiordy, a także duże jezioro Heggmovatnet, rzadkie gatunki zwierząt takie jak Myszołow i lis polarny.

Park Narodowy Skarvan og Roltdalen

Skarvan og Roltdalen leży w Selbu i Tydal w gminach w Sør- Trøndelag, jak również w Meråker i STJØRDAL w powiecie Nord-Trøndelag w Norwegii.
Park został utworzony w 2004 roku, a jaego obszar wynosi 441,5 km kwadratowych. Park graniczy z rezerwatem przyrody Stråsjøen – Prestøyan i obejmuje las świerkowy oraz górzysty teren regionu Skarvan co jest typowe dla tego regionu. Góry Skarvan, które rozciągają się do Fongen są najbardziej fascynującym pasmem górskimw regionie.

Park Narodowy Stabbursdalen
Park Narodowy Stabbursdalen leży w północnej Norwegii. Na północ obejmuje największy las sosnowy w świecie. Znajduje się on w Porsanger gminy w regionie Finnmark. Park otacza rzeka Stabburselva.
Park Narodowy Stabbursdalen zawiera wiele typowych krajobrazów Norwegii: góry, otwarta nieużytki i wąskie wąwozy, lasy sosnowe. Także Wodospady i kaskady. Przez park przepływa rzeka Stabburselva. Park powstał w 1970 roku, z czego 98 kilometrów kwadratowych to obszar lasu otaczającego rzekę. W 2002 roku park został znacznie rozszerzony i obecnie obszar sięga 747 kilometrów kwadratowych.

Park Narodowy Varangerhalvøya
Varangerhalvøya Park Narodowy leży w Varanger w regionie Finnmark, w Norwegii. Znajduje się on w gminach Båtsfjord, Nesseby, Vadsø i Vardø, w północno- wschodniej części Norwegii.
W parku można spotkać m.in. renifery, rosomaki i lisy polarne. Ten ostatni jest najbardziej zagrożonym gatunkiem ssaków z Norwegii.
bogate w wapno podłoże skalne tworzy idealne waruniki dla roślin z gatunków takich jak Papaver dahlianum (mak), fleawort pola, i Arenaria pseudofrigida (sandwor).

Park Narodowy Ytre Hvaler
Ytre Hvaler Park Narodowy jest parkiem znajdującym się w Hvaler i Fredrikstad w Oslo, w Norwegii. W większej części jest to park morski, obejmujący zewnętrzne części wschodniego brzegu Oslofjordu. Na południu, park graniczy z Szwecją obok Kosterhavet Parku Narodowego. Ytre Hvaler zajmuje powierzchnię 354 km2, z czego 340 km2 to obszar morski. Park został utworzony w dniu 26 czerwca 2009 roku i jest jedynym morskim parkiem narodowym w kraju.
Park obejmuje największą znaną rafe koralową w wodach Europejskich, który znajduje się w pobliżu wyspy Tisler.

Park Narodowy Øvre Anárjohka
Øvre Anárjohka Park Narodowy jest park, który leży w Karasjok i Kautokeino w regionie Finnmark, w Norwegii. Park został utworzonyw 1976 roku, a jego obszar wynosi 1409 kilometrów kwadratowych. Graniczy z Lemmenjoki- parkiem narodowym w Finlandii. Øvre Anárjohka położony jest w wnętrzu płaskowyżu Finnmarksvidda i obejmuje rozległe lasy brzozowe, sosnowe, torfowiska oraz jeziora.
Na terenie parku stnieje bogate zycie naturalne. Do największych ssaków zalicza się łosie, ale często migrują do kilku obszarów leśnych poza parkiem. W parku znajduje się 12 jednostek zimowych pastwisk dla reniferów. Niedźwiedź brunatny, rosomak oraz lis to najczęściej spotykane drapieżniki na terenie parku.
W Øvre Anarjohka żyje wiele gatunków ryb m.in.Łosoś, pstrąg, trzy snują cierników, lipień, sielawa, szczupak, okoń, miętus.

Park Narodowy Øvre Dividal

Øvre Dividal Park Narodowy leży w Målselv w Troms w Norwegii. Park został utworzony w 1971 roku i ma powierzchnię 750 kilometrów kwadratowych.
W parku można spotkać takie drapieżniki jak: niedźwiedź brunatny, wilk, rosomak, ryś, choć wilk jest niezwykle rzadko spotykany. Rosomaki są szczególnie liczne w tej okolicy jak i również renifery są powszechne, podobnie jak łosie, lis polarny kiedyś mieszkających w okolicy.
Teren Parku składa się z piaskowca i łupków. Charakterystyczną cechą parku są duże kamienie umieszczone w nieprawdopodobnych miejscach. Zostały one przeprowadzone przez lodowce podczas epoki lodowcowej.

Park Narodowy Øvre Pasvik
Øvre Pasvik Park Narodowy znajduje się w południowo-wschodniej części doliny Pasvikdalen w południowej Sør-Varanger w regionie Finnmark, w Norwegii. Park liczy sobie 119 kilometrów kwadratowych. Park narodowy jest zdominowany przez syberyjskie tajgi, lasy sosny zwyczajnej, płytkich jezior i bagien. Park narodowy został utworzony dnia 06 lutego 1970 roku, obejmował początkowo 66 kilometrów kwadratowych ale został rozbudowany 29 sierpnia 2003 roku.
Park ma swoją zachodnią granicę przebiegającą wzdłuż granicy Finlandia-Norwegia. W parku znajdują się dwa najbardziej znane jeziora Ellenvatn i Ødevatn, z których oba są dopływami rzeki Pasvikelva. Fauna i flora są typowe dla tajgi syberyjskiej i obejmują niektóre gatunki rzadko spotykane w Norwegii. Park jest siedliskiem dla niedźwiedzia brunatnego, a także dla łosia; Hodowla reniferów odbywa się w okresie zimowym.

Park Narodowy Ånderdalen
Ånderdalen Park Narodowy znajduje się na dużej wyspie Senja w Troms w Norwegii. Jego powierzchnia wynosi 125 kilometrów kwadratowych. Park leży w gminach Torsken i Tranøy. Ånderdalen został utworzony na mocy dekretu królewskiego w dniu 6 lutego 1970, powiększony w 2004 roku. Park narodowy chroni norweski region nadmorski w stanie naturalnym, w tym drewna sosnowego i brzozowego lasu i roślin alpejskich.
Park narodowy nie miał łosia przed 1940, ale teraz ma stałych mieszkańców. Jest to równieżważne ocieleń i wypas obszar częściowo udomowione renifery. Najczęstsze mniejsze zwierzęta są lisy, gronostaje, zające, małe gryzonie, i dwa gatunki ryjówek. Uszczelki wystąpić w głowach fiordów i wydry są często postrzegane wzdłuż rzek. Pstrąg i char są powszechne i uruchomić łososia w prawo w górę rzeki do jeziora Åndervatn.

Cenne info o Norwegii:
Newsletter:

Lubię źródło cennego info:
Pol-Nor